Metoda Równoważenia Węzłów
Wprowadzenie
Metoda równoważenia węzłów to podstawowa metoda analityczna służąca do obliczania sił wewnętrznych w prętach kratownic statycznie wyznaczalnych. Metoda ta polega na analizie równowagi sił w każdym węźle konstrukcji, sprawdzając czy sumy rzutów wszystkich sił na oś x oraz y w danym węźle będą wynosić zero.
Przykład obliczeniowy
Rozpatrzmy kratownicę przedstawioną poniżej. Celem jest obliczenie sił w poszczególnych prętach.

Rys. 1. Schemat statyczny kratownicy
1. Reakcje podporowe
Pierwszym etapem analizy jest wyznaczenie reakcji podporowych.

Rys. 2. Schemat do obliczenia reakcji podporowych
Policzmy najpierw sumę momentów względem punktu podparcia na podporze B.
Znając wartość reakcji na podporze A możemy obliczyć korzystając z sumy rzutów na oś x.
Następnie możemy skorzystać z sumy rzutów na oś y.
2. Analiza węzłów kratownicy
Znając wszystkie reakcje podporowe, możemy przejść do obliczania sił w prętach kratownicy, analizując równowagę poszczególnych węzłów.
2.1. Węzeł podporowy A
Jako pierwszy rozpatrzymy węzeł podporowy A.

Rys. 6. Analiza węzła A
2.2. Węzeł podporowy B
Poznaliśmy wartości sił w dwóch pierwszych prętach. Teraz pora na węzeł podporowy B.

Rys. 9. Analiza węzła B
2.3. Ostatni węzeł - pręt górny
Została nam jeszcze do policzenia siła w pręcie górnym.

Rys. 12. Analiza ostatniego węzła - pręt górny
Podsumowanie
Metoda równoważenia węzłów pozwala systematycznie obliczyć siły we wszystkich prętach kratownicy poprzez analizę równowagi każdego węzła z osobna. Kluczowe jest przestrzeganie kolejności analizy węzłów - zaczynamy od węzłów, w których mamy co najwyżej dwie niewiadome siły. Po wyznaczeniu sił w jednym węźle, przesuwamy się do kolejnego, gdzie znane już siły z poprzednich obliczeń redukują liczbę niewiadomych.